Με αφετηρία το πρωτοπρόσωπο «είμαι», η Φανή Κεχαγιά συνθέτει ένα πολυφωνικό σύμπαν ανθρώπινων ιστοριών που αναμετρώνται με τη μνήμη, την απώλεια, το τραύμα και την ανάγκη για αυτοπροσδιορισμό. Η Μαντώ Μάκκα παρουσιάζει
Οι ήρωες και ηρωίδες της Κατερίνας είναι χαμένοι στο πλήθος, φοβούνται αλλά τολμούν. Πονάνε αλλά τρίζουν τα δόντια και συνεχίζουν. Πέφτουν αλλά σηκώνονται ξανά. Και το κυριότερο, ονειρεύονται και ελπίζουν.
Πίσω από το καθημερινό, το οικείο και το φαινομενικά «ανθρώπινο», αναδύεται μια υπόγεια βία, εκεί όπου η αγάπη γίνεται εξάρτηση και η φροντίδα, έλεγχος.
Με λόγο κοφτερό, λιτό και βαθιά φιλοσοφική ματιά, η
Μια κριτική ματιά στη βράβευση βιβλίων που επαναλαμβάνονται σε ύφος και αίσθημα, χωρίς να ανοίγουν ουσιαστικά τα μάτια